Aurora Marco, o compromiso guerrilleiro das mulleres

O salón de plenos do concello de Mugardos volveu ficar pequeno para escoitar a intervención de Aurora Marco. A investigadora encetou a palestra confesando a especial ilusión que lle facía estar en Mugardos, pois foi neste concello onde realizou a primeira entrevista a Guillermo Gallego Abeledo. Este encontro daría inicio a un traballo de campo durante cinco anos que a levaría a visibilizar a historia de duascentas mulleres comprometidas coa loita pola liberdade da resistencia antifascista.

A autora de Mulleres na guerrilla antifranquista considera fundamental restituír o nome de “guerrilleiras” fronte o desprezativo de “bandoleras” co que o franquismo tentaba estigmatizalas. Había dúas clases de guerrilleiras: as da chaira e as do monte. As do monte foron as menos. Este era un tipo de compromiso guerrilleiro que as levaba a pasar á clandestinidade. Porén, houbo casos moi salientábeis como o da mugardesa Marita Gallego Abeledo que chegou a ser a única muller comisaria política do Exército Guerrilleiro de Galiza ou o da valdeorresa Consuelo Rodríguez López “Chelo”, única guerrilleira galega viva. Ela será a única supervivente dunha familia ferozmente represaliada. Asasinaron os seus pais, os seus catro irmáns e o seu compañeiro. Desde 1949 vive exiliada en Francia.

As guerrilleiras da chaira é a historia dos enlaces, vitais para a continuidade da guerrilla como Camilo de Dios ou Moncho teñen recoñecido. Contra elas desatouse unha durísima persecución, pois mostraban unha complicidade ideolóxica e un compromiso persoal que o réxime non podía tolerar. Moitas das familias dos guerrilleiros foron deportadas. Por exemplo, os pais de Riqueche mandáronnos para Palencia; os pais de Chone, a súa muller e os seus fillos a Zamora; ou a muller de Pancho a Valladolid.

Aurora Marco viuse obrigada a facer uso das fontes orais, unha técnica historiográfica que permite coñecer a historia dos grupos sociais que se atopan máis arredados das esferas do poder. Subliñou o compromiso de Carmen Filgueiras que consideraba a guerrilla como “unha gran familia”, ela distribuía propaganda por Ferrol e Betanzos, na súa casa deu acubillo á resistencia antifascista e padeceu nove meses de cadea. Alí coñeceu a María José Vázquez Gallego, esta guerrilleira da chaira tiña un refuxio na súa casa de Caamouco, Ares, onde estivo Pancho e se reuniu Gayoso e Seoane. Para concluír tamén lembrou a brutal represión que padeceu tanto a muller como as irmás ou os propios fillos de Pancho.

Nesta ligazón poden ver o documentario íntegro As silenciadas dirixido por Pablo Ces Marco

http://www.cultureunplugged.com/documentary/watch-online/play/11292/As-Silenciadas

Para máis información sobre a represión franquista contra as mulleres

http://www.nomesevoces.net/gl/exposicion/vermellas/

Advertisements

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s